Onlangs vond de eerste nascholingsdag voor oncologieverpleegkundigen plaats. ‘We hebben bij 38 deelnemers de inschrijving maar stop gezet. Anders hadden we zo op 60 deelnemers gezeten,’ vertellen Marjon Houwerzijl en Gea Huizinga, opleidingcoördinator en kerndocent bij het Wenckebach Instituut.
Oncologieverpleegkundigen uit de regio en het UMCG wilden graag een korte nascholing over de verschillende behandelvormen van oncologiepatiënten. De vraag werd gesignaleerd door de werkveldadviescommissie van de opleiding maar ook door Houwerzijl en Huizinga.
Marjon Houwerzijl en Gea Huizinga
Chemotherapie
De dag vond plaats op 8 november. Het thema was snel gekozen. ‘Chemotherapie speelt een grote rol in de oncologieverpleegkunde en is erg complex,’ zeggen Houwerzijl en Huizinga. ‘En chemotherapie en ouderen is een actueel onderwerp. De afweging om ouderen wel of niet met chemotherapie te behandelen is niet gemakkelijk.’ In de ochtend waren er hoorcolleges. Houwerzijl: ‘We vonden het belangrijk eerst de basiskennis op te frissen. Twee internist-oncologen uit de regio en één uit het UMCG bespraken de werking van chemotherapie, wetenschappelijk onderzoek, de nieuwste ontwikkelingen en chemotherapie bij ouderen.’
Perspectievenspel
Na de lunch is het tijd voor een perspectievenspel. De casus: een longarts biedt een patiënt (vrouw, 53 jaar) chemotherapie in studieverband aan. Hij heeft hoge verwachtingen van het nieuwe middel. De patiënt stemt in met deelname. De verpleegkundige heeft haar bedenkingen of de patiënt op basis van de gegeven informatie de juiste beslissing kan nemen. Drie acteurs vertolkten de rol van arts, patiënt en verpleegkundige. Ze begonnen met een monoloog vanuit hun eigen perspectief. Daarna moesten de deelnemers stelling nemen: is het de taak van de arts om de patiënt voor te lichten, de taak van de verpleegkundige om de patiënt te begeleiden bij de besluitvorming, of moet de patiënt zelfstandig de beslissing nemen? Vervolgens gingen de deelnemers in groepen in gesprek met de arts, patiënt en verpleegkundige. ‘Opvallend was dat de volgorde waarin de groepen met de acteurs spraken invloed had op de richting en toon van het gesprek,’ vertelt Houwerzijl. ‘Blijkbaar word je toch gekleurd door het eerder gehoorde perspectief’.
Rol verpleegkundige
Na afloop van de gespreksronden werd de stellingname herhaald. Houwerzijl : ‘Er was nu meer verdeeldheid, deelnemers waren duidelijk geraakt door de verhalen van de acteurs. Dat was precies het doel van dit onderdeel!‘ ‘De rol van de verpleegkundige in dit dilemma was lastig,’ vult Huizinga aan, ‘maar wel uit de praktijk gegrepen. Het is voor een oncologieverpleegkundige belangrijk om situaties steeds vanuit de verschillende perspectieven te bekijken, maar ook professioneel te blijven. Veel deelnemers gaven aan dat dit voor hen dé eye-opener van de dag was.’
Huizinga: ‘Uit de schriftelijke en mondelinge evaluaties bleek dat de deelnemers het een succesvolle nascholing vonden. Zowel het ochtend- als het middagprogramma scoorden goed. Houwerzijl: ‘Het onderwerp leent zich dus goed voor een nascholingsdag. We gaan ook nascholingen organiseren over andere behandelvormen, maar het onderwerp chemotherapie gaan we volgend jaar zeker herhalen!’
|
