Bij medicatie denk ik aan mijn oma. Wat werd voorgeschreven nam ze gedwee in, tot de kwaal genezen was. Dan stopte ze, of de kuur nou af was of niet. Restjes pillen werden bewaard in een schoenendoos en afhankelijk van de werking met enthousiasme aan de man gebracht. Dit is goed spul, moet je eens proberen, los van eventuele klachten. Opa had last van COPD en kreeg later longkanker. Wanneer hij tot stikkens toe hoestte, probeerde Oma hem iets uit haar schoenendoos aan te bieden: Wil je een Vibramicientje Paul, of heb je liever een dropje?

Mijn ouders reageerden toentertijd meewarig. Zij zijn nu op dezelfde leeftijd als oma toen, een eind in de tachtig. Zij maken de kuren altijd af. Sterker nog, eenmaal voorgeschreven medicatie wordt levenslang ingenomen. Mijn vader kreeg in 1963 een maagzweer. Toen was nog niet bekend dat deze door bacteriën wordt veroorzaakt. De huisarts maakt een recept op maat bestaande uit maagzuurremmers en lichte sedativa. Vandaag neemt hij ze nog trouw na iedere maaltijd in. In de loop der jaren is het pillenarsenaal behoorlijk gegroeid. De apotheek haalt wekelijks lege doosjes, tubes en flacons op en levert de volgende dag weer een nieuwe voorraad. Het past allang niet meer in een schoenendoos.

Hun inname patroon verschilt. Mijn vader neemt zijn pillen met de nauwkeurigheid van een Zwitserse uurwerk in, keurig verdeeld over de dag. Hij weet precies de bijwerkingen, zelfs die bij zwangeren op kunnen treden. Mijn moeder daarentegen neemt de totale dagdosis in één keer in. Na het ontbijt zet ze een klein bekertje vol babykleurige pillen aan haar mond. Na een slok thee zegt ze triomfantelijk 'Zo', alsof ze een applaus verwacht. Bij een nieuwe toevoeging wil ze wel eens misselijk worden. Aan de hand van een opbouwschema waarbij ze de nieuwkomer kruimeltje voor kruimeltje toevoegt weet ze ook dat te overwinnen. Het enige dat ze tussendoor nog wel eens inneemt is een paracetamolletje, want die zijn zo goedkoop tegenwoordig en zullen dus wel goed zijn.

Hoe zal ik zijn op die leeftijd? Zal er dan een Verpleegkundig Specialist zijn die verder kijkt dan één pilletje en integraal voorschrijft?

Petrie Roodbol
Hoofd Wenckebach Instituut